Ayşe Sena SümercanPsikolog
    ← SözlükMadde 37

    Yeterince iyi anne


    Kusursuz değil ama çocuğun ihtiyaçlarına yeterince duyarlı olan, zamanla küçük hayal kırıklıklarına izin veren bakım.

    Winnicott’un belki de en bilinen kavramı. Çocuğun gelişimi için mükemmel bir ebeveyn gerekmez; hatta mükemmellik gelişimi zorlaştırabilir. Başta ihtiyaçlara çok yakından uyum sağlayan bakım veren, çocuk büyüdükçe küçük gecikmelere ve hayal kırıklıklarına izin verir. Çocuk da böylece dünyayla ve kendi kaynaklarıyla baş etmeyi öğrenir.

    Bugün için anlamı

    “Yeterince iyi” fikri yalnızca ebeveynlikle ilgili değildir. Mükemmeliyetçilikle boğuşan pek çok kişi için kendine, ilişkilerine ve işine dair daha şefkatli bir ölçüt sunar: kusursuz olmak değil, yeterince iyi olmak.

    Kavramdaki “anne”, Winnicott’un döneminin dilidir; bugün bakım veren herkes için kullanılır.