Yansıtmalı özdeşim

Kavramı Melanie Klein 1946’da tanımladı. Yansıtmada kişi rahatsız edici bir duyguyu başkasına atfeder. Yansıtmalı özdeşimde ise bir adım daha ileri gidilir: karşıdaki kişi, farkında olmadan, o duyguyu gerçekten hissetmeye ve ona göre davranmaya başlar.

Nasıl görünür?

Kendi çaresizliğini taşıyamayan biriyle konuşurken, bir anda kendinizi çaresiz hissetmeye başlarsınız. Öfkesini kabul edemeyen biri, karşısındakini sonunda gerçekten öfkelendirir. Duygu el değiştirmiş gibidir.

Bir iletişim biçimi

Wilfred Bion bu süreci yalnızca bir savunma olarak değil, bir iletişim biçimi olarak da gördü: bebek kaldıramadığı duyguları bakım verene iletir, o da bunları “sindirip” daha katlanılır biçimde geri verir. Terapide de terapistin hissettikleri, danışanın henüz söze dökemediği duygular hakkında önemli ipuçları taşıyabilir.